Film 1: Havuz (“Swimming Pool”) Yönetmen: François Ozon, Oyuncular: Charlotte Rampling, Ludivine Sagnier, 2003, Fransa

Film 2: Sen Benimsin (“La Piscine”) Yönetmen: Jacques Deray, Oyuncular: Alain Delon, Romy Schneider, Jane Birkin, 1969, Fransa

Biz sinema filmini iki boyutlu bir perdede seyrederiz, ama o film yönetmenin zihninde üç boyutlu olarak ortaya çıkmıştır. Seyirci için yönetmenin o üçüncü boyutuna geçmenin bir yolu vardır: Anahtar sahneyi bulmak! Her yönetmen, filmine bir anahtar sahne koyar, seyircisine o sahneden geçip filmin içine girme fırsatı verir. Bence “filmi anlamak” sözüyle kastettiğimiz de bu süreçtir işte. Bir film seyrederken bana en keyifli gelen işlerden biri, o anahtar sahneyi yakalamaya çalışmaktır. Yönetmen o sahnede bazen kahramanın ağzından, bazen de sinema diliyle öyle şeyler söyler ki, filmin geri kalanı o sahnenin ışığıyla aydınlanır, izleyiciye çok farklı, yeni bir dünya sunar.

Ozon’un 2003 yapımı Havuz adlı filminde de böyle anahtar bir sahne var, hem de filmin hemen başında. Yazar Sarah Morton (Charlotte Rampling) metroda kendisini tanıyan ve adını söyleyen okuruna, “Beni biriyle karıştırdınız herhalde… Ben sizin sandığınız kişi değilim, özür dilerim.” der. İlk duyduğumda sadece Brechtçi bir yabancılaştırma öğesi sandım bu sözü, fakat film bittiğinde belki de filmin yapılış amacının o cümlede saklı olduğunu düşünmeye başladım. Daha fazla

Reklamlar