dragonEjderha / On-drakón / I Am Dragon
Yön.: Indar Dzhendubaev, 2015
Oyn: Matvey Lykov (Arman), Mariya Poezzhaeva (Mira)

Caner Fidaner

.
– Dur karıcığım, açıklayabilirim. evet oradaydım ama ben aslında…
– Yeter, bana masal anlatma!

.
Neden anlatmasın ki? Gerçekler en güzel şekilde masallarla ifade edilir. İnanmıyorsanız “Ejderha”yı izleyin. 

Filmimiz bir gölge oyunuyla ve dış sesle anlatılan kadim bir ejderha masalıyla açılıyor. Ardından söze gelmez doğa görüntülerinin ortasına, soyluların, her biri birer sanat eseri geleneksel giysileri eşliğinde bir tören hazırlığına iniş yapıyoruz.   

Bilinmeyen bir tarihte Rusya’dayız. Bir zamanlar gelinlik kızları civarın belalısı ejderhaya kurban vermeyi gelenek edinmiş bir halkın hükümdarı, kızını evlilik törenine hazırlamaktadır; yıllar önce kendilerini ejderha derdinden kurtarmış kahramanın torunu olan prens damadı olacaktır. 

Ateş iyidir, gereklidir ama ben insanları ısıtan ateşleri severim, onları yakanları değil.

Ejderhaları da severim ama gerçek hayattaki ejderhaları değil, masallarda şekilden şekile girenleri severim. “Ben her istediğimi yaparım” diyerek zulmüyle insanları inleten canavarlara değil, kusurlarını bilip kendisini değiştirmeye çalışanlara gönlüm kayar.

Arman’la Mira’nın macerasını izlerken kendi hayatımı düşündüm. Atalarımın kemiklerinden oluşmuş bir adada geçirdiğim yıllar gözümün önünden geçti,  ejderha olmanın, insan olmanın ne anlama geldiğini, sevmenin ne anlama geldiğini öğrenme yolunda onlarca yıl boyunca yaptığım hatalar geçti aklımdan.

Sahneler önümde akarken kendi kendime soruyordum: Bakalım, gençliğin arılığı, duruluğu prenses Mira’nın işine yarayacak mı?

Şimdi size “Bu filmi, hayatımızın bir döneminde hepimizin yaşadığı büyüme sürecinin bir metaforu olarak düşünebilirsiniz” demeyeyim de masal izleme zevkiniz kaçmasın. 

Hem masal severlere, hem de gerçeğin peşinde koşan sinema dostlarına bu filmi izlemelerini öneriyorum. Sonunda evrensel hakikati bulamasanız da bir saat elli dakikanız keyifli geçecektir.

 

Reklamlar